کودکیش را

قی کرده است زمین

 

ناقوسها  خاموشند

لاشخورها در اهتزاز

 

کلاغها

مست میشوند

از بوی خون

 

بشر

در انتظار مرگ

فرو میبرد مهمیزها را در ریه ی اسبها

 

شاید زمین

در باور آسمان  سالهاست مرده است